POLSKI ZWIĄZEK DZIAŁKOWCÓW OKRĘG PODKARPACKI

RABATA BYLINOWA NA STANOWISKO SŁONECZNE

Rozpocznijmy od kształtu rabaty. Będzie on zależał, jak w przypadku każdej rabaty, głównie od stylu ogrodu, od dostępnej przestrzeni oraz od naszych upodobań.

 

Najpopularniejsze kształty i formy rabat słonecznych:

- owalne i nerkowate  - mają one  miękkie linie, są bardzo naturalistyczne;

- wąskie, podłużne, np. przy ścianach, mogą tworzyć  kolorowe tło;  

- geometryczne, bardzo formalne np. prostokąty, kwadraty lub koła, które dobrze komponują się w klasycznych, uporządkowanych ogrodach. 

Rabata jest bardziej czytelna, gdy łączy się ze sobą byliny o różnych wysokościach i pokrojach. Niskie odmiany mogą zamknąć brzeg, a wyższe budować tło i pionowe akcenty. Dobrze sprawdzają się też rośliny o trwałych liściach, dzięki nim kompozycja będzie wyglądać atrakcyjnie, także poza okresem kwitnienia.

Zanim przedstawimę konkretne gatunki bylin, przypomnę jakimi cechami morfologicznymi odznaczają się rośliny na stanowisko słoneczne.

Heliofity to rośliny przystosowane  do życia w pełnym słońcu. Główne ich cechy, to;

- zmniejszona powierzchnia liści i ich faktura aby ograniczyć utratę wody przez transpirację, liście często są małe, wąskie, skórzaste lub pokryte woskowym nalotem,

- owłosienie: wiele z nich, np. lawenda posiada srebrzyste lub białawe owłosienie, które odbija nadmiar promieni słonecznych i ogranicza parowanie wody,

- magazynowanie wody (sukulentyzacja):  rośliny takie jak rojniki magazynują wodę w  mięsistych liściach lub łodygach, co pozwala im przetrwać długie okresy bez deszczu,

- głęboki system korzeniow:  pozwala na pobieranie wody z głębszych warstw gleby, co jest kluczowe w suchych, nasłonecznionych miejscach,

- intensywne kwitnienie: pełne słońce stymuluje wiele gatunków do obfitego kwitnienia, - aromatyczność: wiele ziół i bylin rosnących w słońcu  produkuje olejki eteryczne, które chronią roślinę przed przegrzaniem. 

Przykłady bylin na stanowisko słoneczne:

- Szałwia omszona (Salvia nemorosa) – kwitnie długo, miododajna.

- Kocimiętka Faassena (Nepeta faassenii) – bardzo wytrzymała, intensywnie kwitnąca.

- Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea) – przyciąga motyle, odporna na suszę.

- Rozchodnik okazały (Sedum spectabile) – dekoracyjny jesienią, magazynuje wodę.

- Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) – krzewinka idealna na suche rabaty.

- Krwawnik pospolity (Achillea millefolium) – różnorodne kolory. 

- Ostróżka ogrodowa (Delphinium) – wysoka, zachwyca niebieskimi i fioletowymi kwiatami.

- Pysznogłówka (Monarda) – aromatyczna, intensywne barwy.

- Liliowiec (Hemerocallis) – bardzo mało wymagający, długowieczny.

-Werbena patagońska (Verbena bonariensis) – wysoka, lekka, idealna do nasadzeń naturalistycznych.

- Czyściec wełnisty (Stachys byzantina) – ozdobne  srebrzyste liścei.

- Rojnik (Sempervivum) – idealny do ogrodów skalnych

Pamiętajmy, że w nasadzeniach słonecznych liczy się podłoże. Większość  gatunków preferuje glebę przepuszczalną, a przy ziemi ciężkiej warto poprawić strukturę dodatkiem żwiru lub kompostu. Po posadzeniu rośliny podlewa się tak, by bryła korzeniowa nie przesychała, a  dalsze nawadnianie dopasowuje do pogody i rodzaju gleby.

 

tekst i rys. Wioletta Maziarz

Instruktor ds. ogrodniczych